http://www.telegraaf.nl/prive/4052261/_ ... html?p=1,1Stelling : dit soort programma's zijn walgelijk. Op de Nederlandse commerciële TV kennen we ze ook : Idols, X-factor en meer klonen. In deze programma's lopen compleet hyperactieve presentatoren (blonde nietszeggende kippen met kirrende stemmen en een uitstraling van "kheb alleen 9 jaar lagere school hoor !") de nog veel hyperactievere kandidaten op te jagen. De sfeer in die programma's is zo ongelooflijk neurotisch ! Het ene na het andere talent wordt voor de camera gesleept, gekeurd, uitgelachen, opgehistst en zonodig als oud vuil onder een hoop gegil en geschreeuw weggejaagd.
De camerashoots van deze programma's bezorgen je spontaan een epileptische aanval !
Knipperende lampen, zilver, goud, schuin getoonde podia en "tuinsproeien' met de camera door het publiek, om gék van te worden ! Daarna komt de mogelijkheid om te SMS-en wie je favoriet is en verdient zowel je telefoonoperator als de commerciële zender bakken met geld aan jouw SMS-jes.
Wat met Susan Boyle is gebeurd is één voorbeeld van de totaal doorgeslagen mediagekte.
Mijn stelling is daarom : dit soort programma's zijn een gevaar voor de gezondheid (ook de geestelijke !) en moeten zoveel mogelijk van de TV verdwijnen. Het geeft aan hoever het niveau in medialand gezonken is en hoe de commercie hier om zich heeft heengegrepen.